|
Ik heb een dagboek aangelegd op dinsdag 1 augustus 1944 en als er eens ooit iets met me gebeuren zou, waardoor ik niet terug thuis zou komen, dan zouden jullie thuis ’t vast fijn vinden, als je zo al die kleine belevenisjes eens kon nagaan van iedere dag, hier in Duitsland. ’t Zal wellicht een beetje een inzicht geven van dat leven hier van strijd, en angst en’t moedige volhouden, dit laatste vooral, omdat we veel hoop op een behouden thuiskomst hebben.
Dit laatste kan soms heel ver weg lijken en is soms heel onwaarschijnlijk, als ’t bromt en zoemt en dreunt boven je hoofd van in de lucht vliegende, cirkelende, angstbrengende vliegtuigen. Maar onverminderd, integendeel steeds sterker wordt de gedachte aan ’t leven na de oorlog, bij jullie thuis, waar alles goed is en rustig en vertrouwd. Ik hoop in ieder geval, dat je dit dagboek in z’n geheel nog te lezen krijgt. Moeder, en jullie allen, kan ik er niet voor zorgen, dan zullen de anderen dat wel doen.
Fulda, zaterdag 24 maart 1945.
|
|
